ข่าวประชาสัมพันธ์
img
ประชาสัมพันธ์เฝ้าระวังป้องกันโรคฉี่หนู
2 ตุลาคม 2568

51


โรคฉี่หนู (Leptospirosis) เป็นโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่เกิดจากเชื้อ เลปโตสไปร่า (Leptospira) ซึ่งสามารถติดต่อได้ทั้งในคนและสัตว์ เป็นโรคที่พบได้บ่อยและอันตราย โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนหรือพื้นที่น้ำท่วมขัง

สาเหตุและการติดต่อ
เชื้อแบคทีเรีย: เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียรูปเกลียวที่ชื่อว่า Leptospira interrogans

พาหะ: สัตว์ที่เป็นพาหะหลักคือ หนู แต่ก็พบได้ในสัตว์อื่น ๆ เช่น สุนัข วัว ควาย สุกร แพะ และสัตว์ป่า

การแพร่เชื้อ: เชื้อจะถูกขับออกมาทาง ปัสสาวะ ของสัตว์ที่ติดเชื้อ และปนเปื้อนอยู่ใน น้ำ ดิน หรือโคลน ที่เปียกชื้น

เข้าสู่ร่างกาย: เชื้อสามารถเข้าสู่ร่างกายคนได้หลายทาง เช่น

ไชผ่านผิวหนัง: บริเวณที่เป็นแผล รอยขีดข่วน หรือผิวหนังปกติที่เปียกน้ำหรือแช่น้ำนาน ๆ

ผ่านเยื่อบุ: เช่น เยื่อบุตา หรือปาก

การกิน: อาหารหรือน้ำที่ปนเปื้อนเชื้อเข้าไป

อาการของโรค
อาการของโรคฉี่หนูมีความหลากหลาย ตั้งแต่ไม่มีอาการเลยจนถึงอาการรุนแรงเป็นอันตรายถึงชีวิต โดยทั่วไปมักมีอาการแสดง 2 ระยะ:

ระยะแรก (ระยะเฉียบพลัน)
อาการมักเกิดขึ้นอย่างฉับพลันหลังได้รับเชื้อประมาณ 4-19 วัน (เฉลี่ย 10 วัน) และมักเป็นอยู่ประมาณ 1 สัปดาห์:

ไข้สูง หนาวสั่น

ปวดศีรษะ

ปวดเมื่อยกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง โดยเฉพาะบริเวณ น่อง และ หลัง

ตาแดง (เยื่อบุตาอักเสบ)

คลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้อง

ระยะที่สอง (ระยะภูมิคุ้มกัน)
เกิดขึ้นหลังจากอาการระยะแรกดีขึ้นไปแล้ว 2-3 วัน อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงได้:

ดีซ่าน (ตัวเหลือง ตาเหลือง)

ไตวายเฉียบพลัน

เลือดออกง่าย ตามอวัยวะต่าง ๆ

เยื่อหุ้มสมองอักเสบ

เลือดออกในปอด หรือภาวะปอดอักเสบรุนแรง ซึ่งอาจทำให้เสียชีวิตได้

ข้อควรระวัง: หากมีอาการไข้สูง ปวดศีรษะ และปวดน่องรุนแรง โดยเฉพาะมีประวัติการลุยน้ำหรือย่ำโคลน ควรรีบไปพบแพทย์ทันที และแจ้งประวัติความเสี่ยงให้แพทย์ทราบ

การรักษาและการป้องกัน
การรักษา
ยาปฏิชีวนะ: แพทย์จะให้ยาปฏิชีวนะเพื่อฆ่าเชื้อ ซึ่งควรได้รับยาให้เร็วที่สุดเพื่อผลการรักษาที่ดี

รักษาตามอาการ: เช่น การให้ยาลดไข้ และยาแก้ปวด

การดูแลอย่างใกล้ชิด: ในกรณีที่มีอาการรุนแรงหรือมีภาวะแทรกซ้อน อาจต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล

การป้องกัน
หลีกเลี่ยงการสัมผัส: ไม่เดินลุยน้ำท่วมขัง น้ำนิ่ง หรือโคลนที่อาจปนเปื้อนปัสสาวะสัตว์ หากจำเป็นต้องลุยน้ำ ควรสวม รองเท้าบูท หรืออุปกรณ์ป้องกัน

ดูแลบาดแผล: ปิดแผลหรือรอยถลอกให้มิดชิดเมื่อต้องอยู่ในพื้นที่เสี่ยง

รักษาความสะอาด: ล้างมือ ล้างเท้า และทำความสะอาดร่างกายทันทีด้วยน้ำสบู่และเช็ดให้แห้งหลังสัมผัสกับน้ำหรือดินที่สงสัยว่าจะปนเปื้อนเชื้อ

กำจัดหนู: ดูแลบ้านเรือนและแหล่งที่อยู่อาศัยไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของหนู

อาหารและน้ำ: ดื่มน้ำสะอาด และรับประทานอาหารที่ปรุงสุกใหม่ เก็บอาหารในภาชนะที่มิดชิด

แผนผัง เว็บไซต์